นิยาย เขาคือโรคจิต


นิยาย เขาคือโรคจิต



 เรื่องราวของนานะผู้มีสติมึนงงตลอดเวลากับวาคินโรคจิตแอบคลั่งรัก


ตอนที่ 1

ตอนที่ 2

ตอนที่ 3

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ไดอารี่ของแมวประกอบฉาก หน้าที่ 1

รูปภาพ
ไดอารี่หน้าที่ 1 [11/01/11,111] [ท้องฟ้าแจ่มใส] สวัสดีไดอารี่ วันแรกของการเริ่มเขียนไดอารี่ตั้งแต่ได้รับความทรงจำจากชาติที่แล้วกลับมา อย่างแรกผมก็ต้องขอแนะนำตัวก่อน ผมชื่อ ไดโน ตอนนี้ผมควรเรียกตัวเองว่า นิฟฟ์•โนติน เพราะมันคือชื่อของร่างใหม่ที่ผมครอบครองอยู่ในตอนนี้... ใช่แล้ว! อย่างที่คิดนั่นล่ะ! ผมที่ชื่อไดโนได้ตายไปแล้วและมาเกิดใหม่ในต่างโลกที่ไม่สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์เลย! โลกนี้มันเต็มคนที่มีหูและหางสัตว์! และใช่ผมมีมันด้วย หูและหางแมวที่ถูกปกคลุมด้วยขนปุกปุยสีเทา สีเหมือนสีผมของผม และตั้งแต่ที่ผมได้รับความทรงจำจากชาติเดิมกลับมาผมรู้สึกเหมือนตัวตนชาติเดิมของผมจะกลืนกินตัวตนชาตินี้ของผมไปเกือบหมด นั่นทำให้ผมรู้สึกที่ไม่คุ้นชินเอาเสียเลยที่มีอวัยวะที่มนุษย์ไม่มีเพิ่มขึ้นมา สมาธิของผมมักจะหายไปกับการพยายามควบคุมหางไม่ให้ดิ้นอย่างกับหนอน (ตะปบหางตัวเอง) แต่อย่าคิดว่าพอผมมีหูและหางแมวแล้วผมจะดูน่ารัก ผมที่มีหน้าตาธรรมดาตั้งแต่ชาติก่อนจนถึงชาตินี้พอมีหูและหางแมวมันไม่ทำให้ผมน่ารักเลย ไม่เท่ด้วย! แต่ทำไมไอ้พวกพี่ชายมันดูหล่อและเท่จังวะ (กดปลายดินสอเขียนด้วยความคับแค้นใจ) ในโลกใหม่...
อ่านเพิ่มเติม

ไดอารี่ของแมวประกอบฉาก หน้าที่ 3

รูปภาพ
ไดอารี่หน้าที่ 3 [13/01/11,111] [เมฆเยอะมาก] ด้วยความช่วยเหลือจากวงเวทเคลื่อนย้ายผมจึงสามารถมาถึงโรงเรียนบาเรนเนียภายในพริบตา ตอนนี้ผมได้ย้ายมาอยู่ในหอพักของโรงเรียนแล้ว ห้องพักที่โรงเรียนนี้ใหญ่มากราวกับห้องพักในโรงแรมหรู มีห้องน้ำที่ขนาดพอเหมาะ ห้องนั่งเล่นกว้าง ห้องนอนสองห้อง ผมถูกใจห้องพักมาก แต่ผมไม่ถูกใจเพื่อนร่วมห้อง! เพื่อนร่วมห้องเฮงซวย! แรกพบผมคิดว่าเพื่อนร่วมห้องคนนี้เป็นฮัสกี้ที่สดใสและร่าเริงมาก พวกเราเข้ากันได้ดีในตอนแรก แต่จู่ ๆ ฮัสกี้ก็กลายเป็นหมาป่า! เพื่อนร่วมห้องหมาป่าจู่โจมผม ผมพ่ายแพ้อย่างง่ายดายและหมาป่านั่นก็พูดว่าผมจะต้องไปเป็นผู้ติดตามของเขา! ไอ้บ้าเอ๊ย! ผมไม่ใช่หมาป่าที่จะสนใจกฎผู้อ่อนแอจะต้องติดตามผู้แข็งแกร่งเหมือนหมาป่าอย่างเขานะ! ผมคือแมวที่รักอิสระ! แต่พอผมปฏิเสธเขาออกไปเขาก็จับผมกดลงพื้นและกัดคอของผมและกล่าวว่า ‘ถ้าไม่ยอมข้าจะฉีกกระชากหลอดลมของเจ้าให้ขาด!’ (นิฟฟ์เขียนพลางดัดเสียงเลียนแบบคำพูดด้วยสีหน้าหมั่นไส้) แล้วผมทำยังไงต่อน่ะหรือ? แน่นอนว่า.....ก็ต้องยอมนะสิ... (เบะปากและทำหน้าสิ้นหวัง) ถ้าไม่ยอมคอของผมก็อาจจะขาด ผมยังรู้สึกหวาดเสียวที่คออยู่เลย ตอน...
อ่านเพิ่มเติม

เขาคือโรคจิต ตอนที่ 1

รูปภาพ
ตอนที่ 1 ท้องฟ้าของเช้าวันนี้มืดครึ้มมาก อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าฝนคงจะตกลงมา นานะสงสัยว่าพอฝนตกแล้วพวกมดจะเป็นยังไง พวกมันจะจมน้ำตายรึเปล่า? เธอนั่งจ้องมดตัวน้อยที่เดินกันเป็นแถวเพื่อกลับรัง เธอจำได้ว่าเพื่อนที่โรงเรียนคนหนึ่งที่พูดถึงอาหารเมนูมด ตอนแรกเธอแทบไม่เชื่อจนกระทั่งเห็นเมนูมดและไข่มดในโรงอาหาร แม้เมนูมดในโรงอาหารจะตัวใหญ่กว่าตัวที่เธอนั่งมองอยู่ตอนนี้นิดหน่อยแต่มันก็ตัวมันเล็กนิดเดียวมากอยู่ดีเธอสงสัยจังว่าทำไมมนุษย์ถึงกินมันด้วย ว่าแต่มดพวกนี้กินได้ไหมนะ? อร่อยไหมนะ? “นานะ” แต่ก่อนที่นานะจะได้ลองกินมดดูสักครั้งเพื่อนของเธอก็มาถึงพอดี “สวัสดีอิงอิง” นานะยิ้มหวานด้วยหน้าตามึนงงตามธรรมชาติ “นั่งทำอะไรอยู่เตรียมตัวไปโรงเรียนพร้อมรึยัง?” อิงอิงถามพลางสำรวจไปทั่วตัวของนานะ “พร้อมแล้ว” นานะก้มหยิบกระเป๋าพร้อมเดินทางไปโรงเรียน “งั้นไปกันเถอะ และระหว่างทางช่วยอย่าเหม่อด้วย เดี๋ยวหลงทางหรือถูกรถชนเอาได้นะ” “เธอพูดมันทุกครั้งเลย” นานะบ่น แต่เธอก็ไม่รำคาญ อิงอิงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดและเพื่อนที่นานะรู้สึกสนิทด้วยที่สุดแล้ว อิงอิงคอยช่วยเหลือเวลาที่เธอเผลอเหม่อลอยจนเดินหลงไปที่อื่นบ่อยๆ ...
อ่านเพิ่มเติม